Svetski dan pozorišta: Razvoj pozorišta u Požarevcu kroz istoriju

Počeci pozorišta u Požarevcu sežu u prvu polovinu 19. veka, kada su se u vreme Joakima Vujića u požarevačkim mehanama izvodile predstave diletantskih družina. Prvo mesno pozorište osnovano je 1841. godine pod vođstvom učitelja Mojsila Živojinovića, kada je odigrano šest predstava. Iako postoje naznake da su se glumci okupili još 1840. godine, 1841. se uzima kao zvaničan početak pozorišnog života u Požarevcu. Na repertoaru se našla i „posrbljena“ verzija drame Romeo i Julija, koju je priredio Kristijan Feliks Vajse.

Prvi nagoveštaj osnivanja gradskog pozorišta pojavio se u decembru 1928. godine u lokalnom listu „Građanin“, a već 24. aprila 1929. pozorište je zvanično osnovano i dobilo upravu na čelu sa dr Vukotom Božovićem. Rad je započelo 5. maja 1929. godine, na Uskrs, premijerom predstave „Beogradski Don Žuan“ Nikole Jovanovića, u režiji Petra Matića. Repertoar su činila domaća i strana dela, u skladu sa tadašnjim pozorišnim tokovima.

Bez sopstvene zgrade, predstave su izvođene u salama hotela i kafana, najčešće u „Srpskoj kruni“ i „Zlatnom plugu“, kao i na letnjoj sceni u dvorištu tadašnjeg Dečijeg zabavišta, na mestu današnjeg Narodnog muzeja. Najznačajniji prostor bio je hotel „Srpska kruna“, sve do požara 24. decembra 1929. godine, kada je scena uništena.

Nakon administrativnih promena u Kraljevini Jugoslaviji 1929. godine, požarevačko pozorište je u periodu od 1930. do 1934. preraslo iz Oblasnog u Narodno pozorište Dunavske banovine. I dalje bez stalne scene, predstave su izvođene na različitim lokacijama sve do 3. septembra 1930. godine, kada je prva odigrana u Domu Trgovačke omladine, koji je raspolagao salom od oko 500 mesta i pozornicom.

U aprilu 1934. doneta je odluka da Narodno pozorište u Požarevcu ne odgovara potrebnom umetničkom nivou i zadacima, te samim tim ni nacionalnim ni kulturnim zahtevima stanovništva Banovine i ustanove. Pozorište je postojalo do kraja juna, ali je, prema istom izvoru, zvanično prestalo da postoji 1. juna 1934. godine.

 Od 1944. do 1954. godine radilo je i drugo profesionalno pozorište „Narodno pozorište“, koje je izvelo 85 premijera i ukupno 1.156 predstava.

Posle perioda Malog teatra šezdesetih godina, koji su vodili Slobodan Stojanović i Mića Ilić, novo poglavlje počinje 18. decembra 1972. osnivanjem Gradskog amaterskog pozorišta Požarevac. Preseljenjem u Dom kulture 1981. godine, pozorište dobija ime po Milivoju Živanoviću, a od 1987. iz naziva se uklanja odrednica „amatersko“.

Danas je Požarevac prepoznat kao grad pozorišnih festivala – jedan je posvećen Živki Matić, dok ime Milivoja Živanovića nose amaterski festival „Milivojev štap i šešir“ i profesionalne Glumačke svečanosti.

Izvor: Slobodanka Cvetković, „Požarevačko pozorište između dva svetska rata“